1- اجلالیدیز، میلاد؛ صداقتیدافچاهی، مونا؛ و دلشادسیاهکلی، مهسا(1400). عوامل مؤثر در تغییر کاربری میراث صنعتی به بناهای عمومی؛ موردمطالعه: موزه حیاتوحش هفتچنار و گالری موزه زمان شیراز. معماری سبز، 7(1)، 64-51.
2- امینبیدختی، علیاکبر؛ و شریفی، نوید(1394). تدوین راهبردهای باز زندهسازی بافت قدیم شهر سمنان با استفاده از تکنیکهای FAHP و .SWOT جغرافیا و آمایش شهری-منطقهای، 5(16)، 247-234.
3- بختیاریدوست، فاطمه؛ و کبیرصابر، محمدباقر(1397). بازخوانش معیارهای طراحی داخلی، جهت تغییر کاربری ابنیه ارزشمند. معماریشناسی، 1(3)، 27-19.
4- بروکر، گریم؛ و استون، سالی(1399). بازخوانی (بازطراحی)؛ اصول بازطراحی معماری داخلی. ترجمه احسان مسعود. مشهد: انتشارات کتابکده کسری.
5- بمانیان، محمدرضا؛ انصاری، مجتبی؛ و الماسیفر، نینا(1389). باززندهسازی «منظر فرهنگی» تخت سلیمان با تأکید بر رویکردهای بازآفرینی و حفاظت از میراث جهانی .ICOMOSمدیریت شهری، 8(26)، 26-7.
6- پدرام، بهنام؛ ناسخیان، شهریار؛ فرشتهنژاد، سید مرتضی؛ و اکبری، داود(1395). احیای یک هویت؛ امکانسنجی باززندهسازی حمام تاریخی خسروآغا. مرمت و معماری ایران، 6(12)، 66-51. 20.1001.1.23453850.1395.6.12.7.2dor:
7- توتونچی، رضا؛ و فدائینژاد بهرامجردی، سمیه(1399). معیارهای ظرفیتسنجی استفاده مجدد از بناهای تاریخی بهمنظور اعطای کاربری آموزشی، مورد مطالعاتی: دانشکده مرمت. معماری و شهرسازی آرمانشهر، 13(33)، 41-55. 10.22034/AAUD.2020.198337.1969doi:
8- جوهری، فرخنده؛ پورجعفر، محمدرضا؛ و مثنوی، محمدرضا(1391). تحلیلی پیرامون باززندهسازی مراکز شهری. هفت شهر، 3(41 و 42)، 35-23.
9- حناچی، پ.، و مهدوینژاد، م. (1389). بازآفرینی شهرها میراثی برای آینده. چاپ اول. انتشارات دانشگاه تهران. تهران.
10- خضریپور، محمدرضا(1395). طراحی داخلی مجتمع تجاری در کاروانسرای چهارسوق کرمان. پایاننامه کارشناسی ارشد معماری داخلی پردیس بینالمللی فارابی دانشگاه هنر.
11- خواجهپور، منصور؛ و رئوفی، زینب(1397). راهبردی نظری برای باززندهسازی دخمههای زرتشتیان در ایران (نمونه موردی: دخمه زرتشتیان کرمان). باغ نظر، 15(61)، 64-53. doi:10.22034/BAGH.2018.63865
12- دانشنامه هنر معماری (1398). دفتر اداری ارغوان، اثر زهره مهرابی، استودیو مهرآ. بازیابی شده از ارغوان-اثر-استودیو-مهرآhttp://www.Aoapedia.ir/
13- رضایی، نعیمه؛ البرزی، گلاره؛ و علیلو، لیلا(1399). ارزیابی اثرات سرمایهگذاریهای بخش خصوصی در بافت تاریخی کاشان، از دیدگاه اجتماع محلی. صفّه، 30(3)، 59-76. 10.29252/SOFFEH.30.3.59doi:
14- شالیامینی، وحید؛ صداقت، فاطمه؛ و آلعلی، سمیه(1392). تأثیر تغییر کاربری بر معماری داخلی نمونه تغییر کاربری خانه طاهری بوشهر به موزه مردمشناسی، سومین همایش ملی معماری داخلی و دکوراسیون، اصفهان.
15- صمدزادهیزدی، سپیده؛ انصاری، مجتبی؛ و بمانیان، محمدرضا(1398). ارزیاﺑﯽ تأثیر ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺎرﺑﺮی ﺳﺎزﮔﺎر ﺑﺮ ﭘﺎیداری ﻣﺤﯿﻄﯽ (ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﻮردی: ﻣﯿﺮاث ﺻﻨﻌﺘﯽ ایران). نقشجهان - مطالعات نظری و فناوریهای نوین معماری و شهرسازی ۹(۱)، ۷۷-۶۷. 20.1001.1.23224991.1398.9.1.2.1dor:
16- طهماسبی، افروز؛ و ناسخیان، شهریار(1399). تبیین مفهوم احیاء در بناهای تاریخی با مقایسه تطبیقی انواع مداخلات کارکردی. مطالعات باستانشناسی پارسه، 4(13)، 223-207.
17- عالی، حسین؛ و زبانآور، علیرضا(1395). مرمت و احیای بناها و بافتهای تاریخی. تهران: انتشارات عمارت پارس.
18- عزیزی، محمد مهدی(۱۳۷۹). سیر تحول سیاستهای مداخله در بافتهای کهن شهری در ایران. هنرهای زیبا، 7، 46-37.
19- علایی، نیره(1397). باززندهسازی بافت تاریخی شهر فاس با اولویت حفظ منظر بومی آن. هنر و تمدن شرق، 6(20)، 36-31. doi:10.22034/JACO.2018.67358
20- فتاحی، مهسا(1398). ارائه و بهرهگیری از رویکرد معاصرسازی در طراحی داخلی کافه – رستوران «لوری» واقع در تفلیس گرجستان. نخبگان علوم و مهندسی، 4(9)، 160-145.
21- گلشن، یاسمن(1394). بررسی تأثیر تغییر کاربری بر معماری داخلی (مطالعه موردی: تغییر کاربری عمارت قوامالسلطنه به موزه آبگینه و سفالینه). کنفرانس بینالمللی معماری، شهرسازی، عمران، هنر و محیطزیست؛ افقهای آینده، نگاه به گذشته، تهران.
22- معماری معاصر ایران (1399). گالری عینک نیوتن. بازیابی شده از http://:www.Caoi.ir/fa/projects/item/1536
23- معماری معاصر ایران (1400). خانه 1330. بازیابی شده ازhttp://www.Caoi.ir/fa/projects/item/1648
24- معین، محمد(1363). فرهنگ فارسی. تهران: انتشارات امیرکبیر.
25- موحدی، سحر؛ کشانی همدانی، مینا؛ و شاهزیدی، مهری(1396). عرضه خدمات اقامتی تجربهمحور از طریق باززندهسازی خانههای تاریخی (نمونه موردمطالعه: محله تاریخی علیقلیآقا، اصفهان، ایران). گردشگری و توسعه، 6(1)، 117-99.
26- Bullen, P. A., & Love, P. E. (2011). Adaptive reuse of heritage building, Structural Survey. 29 (5), 411-421. doi:10.1108/02630801111182439
27- Cantacuzino, S. (1975). New uses for old buildings. London: Architectural press.
28- Häkkinen, T. (2007). Assessment of indicators for sustainable urban construction. Civ Eng Environ Syst, 24(4), 59-247. doi:10.1080/10286600701315880
29- Langston, C., & Shen, LY. (2007). Application of the adaptive reuse potential model in Hong Kong: A case study of Lui Sheng Chun. International Journal of Strategic Property Management, 11(4), 193-207.
30- Misirlisoy, D., & Gunce, K. (2016) Adaptive reuse strategies for heritage buildings: A holistic approach. Sustain Cities Soc, 8-91. doi:10.1016/j.scs.2016.05.017
31- Throsby, D. (1997). Seven questions in the economics of cultural heritage. In Economic perspectives on cultural heritage (pp. 13-30). London: Palgrave Macmillan UK. doi:10.1007/978-1-349-25824-6_2
32- Worthing, D., & Bond, S. (2008). Managing built heritage: The role of cultural significance. John Wiley & Sons.
