1- حسینی، آ.، و ارژمند، م. (1392). مطالعة تطبیقی معماری کاروانسراهای برونشهری و شهری ناحیة اصفهان در دورة صفویه (مطالعة موردی: کاروانسراهای مهیار و مادرشاه). فصلنامه علمی–پژوهشی مطالعات شهر ایرانی-اسلامی، 12، 45-57.
2- رفیعفر، ج.، و لرافشان، ا. (1384). بررسی انسانشناختی کاروانسراهای عصر صفوی. مجلهنامه انسانشناسی، 2(4)، 37-60.
3- ریسمانچیان, ا و بل, س. (1389). شناخت کاربردی روش چیدمان فضا در درک پیکره بندی فضایی شهرها. نشریه هنرهای زیبا- معماری و شهرسازی، 2(43)، 49-56.
4- سهیلی، ج.، و رسولی، ن. (1395). مطالعه تطبیقی نحو فضای معماری کاروانسراهای دوره قاجاریه (مطالعه موردی: کاروانسراهای قزوین و کاشان). هویت شهر،10(26)، 47-60.
5- معماریان، غ، (1385). سیری در مبانی نظری معماری. تهران: انتشارات سروش دانش.
6- معماریان، غ.، فیضی، م.، کمالی پور، ح.، و موسویان، م. (1391). ترکیب شکلی و پیکرهبندی فضایی در مسکن بومی: مقایسه تطبیقی عرصهبندی فضای مهمان در خانههای سنتی کرمان. فصلنامه مسکن و محیط روستا، 31(138)، 3-16.
7- معماریان، غ. (1381). نحو فضای معماری. صفه، 12(35)، 75-83.
8- ملازاده، ع.، و بارانی پسیان، و.، و خسروزاده، م. (1391). کاربرد چیدمان فضایی در خیابان ولیعصر شهر باشت. مدیریت شهری, 10(29), 81-90.
9- هیلن براند، ر .(1377). معماری اسلامی. ترجمه اعتصام، ا. تهران: شرکت پردازش و برنامهریزی شهری.
10- Brown, F. E. (1990). Comment on Chapman: some cautionary notes on the application of spatial measures to prehistoric settlements. The social archaeology of houses, 93-109.
11- Hillier, B., & Hanson, J. (1997). The reasoning art. In The 1st International Space Syntax Symposium Proceedings.
12- Hillier, B. (2007). Space is the machine: a configurational theory of architecture. Space Syntax.
13- Orhun, D., Hillier, B., & Hanson, J. (1995). Spatial types in traditional Turkish houses. Environment and planning B: Planning and design, 22(4), 475-498.