همسوسازی ضوابط طراحی فضاهای آموزشی با اصول روانشناسی محیط: تحلیل تطبیقی و راهکارهای سیاستی
دوره 6، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 7-28
https://doi.org/10.22034/ats.2026.2095473.1067
حسان ملاجعفری، اسماعیل ضرغامی، جمالالدین مهدینژاد، شهناز پورناصری
چکیده این پژوهش با هدف تحلیل تطبیقی ضوابط طراحی فضاهای آموزشی کشور با استانداردهای بینالمللی از منظر روانشناسی محیط انجام شد تا میزان همپوشانی شاخصهای کالبدی با نیازهای ادراکی و تربیتی فراگیران تبیین گردد. روش تحقیق از نوع ترکیبی کیفی–کمی بوده و بر پایه تحلیل محتوای هدایتشده و کمیسازی همپوشانی میان شش سند ملی شامل نشریههای ۶۹۷، ۲۳۲، ۳۴۳، ۸۴۷، سند تحول بنیادین و زیرنظام فضا و فناوری، با چهار استاندارد جهانی LEED، WELL، OECD LEEP و DfE BB103 استوار است. در این پژوهش، بیش از ۳۵۰ بند و گزاره مرتبط با طراحی فضاهای آموزشی در فرآیند کدگذاری کیفی–کمی مورد تحلیل قرار گرفت. میزان همپوشانی شاخصها بر اساس فراوانی کدهای مشترک میان خوشههای روانشناسی محیط و بندهای ضوابط، و تبدیل آنها به درصد پوشش نسبی محاسبه شد. چارچوب کدگذاری شامل پنج خوشه تعامل اجتماعی، ایمنی و کنترل، طبیعت و بهزیستی، خوانایی، و بار شناختی است. یافتهها نشان میدهد میانگین همپوشانی ضوابط ملی با معیارهای جهانی حدود ۴۰٪ است؛ بهطوری که خوشه ایمنی با ۷۰٪ بالاترین و بار شناختی با ۲۵٪ پایینترین میزان پوشش را دارد که دلالت بر غلبه رویکرد کالبدی–کنترلی بر رویکرد ادراکی–تعاملی دارد. بر این اساس، پیامدهای سیاستی در سه سطح بازنگری راهبردی ضوابط ملی، طراحی مبتنی بر کیفیتهای ادراکی و حس تعلق، و مدیریت انعطافپذیر فضاهای آموزشی پیشنهاد میشود. نوآوری پژوهش در ارائه تحلیل تطبیقی نظاممند ضوابط طراحی فضاهای آموزشی کشور با استانداردهای معتبر جهانی و تبدیل مفاهیم نظری روانشناسی محیط به شاخصهای قابلتحلیل در سطح سیاستگذاری آموزشی است.
بررسی تاثیر شدت نور در فضای آموزشی بر میزان استرس دانشجویان
دوره 5، شماره 4، زمستان 1404، صفحه 65-79
https://doi.org/10.22034/ats.2026.2085292.1025
پری ناز کشتکاران
چکیده محیطی که آموزش در آن انجام میشود و عناصر فضای معماری یکی از مهمترین عواملی است که میتواند بر میزان استرس کاربران تأثیرگذار باشد. یادگیری تجربهای پر استرس است که میتواند باعث مشکلات جدی سلامت و عملکرد دانشجویان شود. بدین دلیل یافتن راهحلهایی در جهت کاهش استرس در فضاهای آموزشی اهمیت دارد و نیازمند پژوهش در این زمینه است. این مقاله به دنبال پاسخ به این سؤال است که آیا شاخص شدت نور در طراحی محیطی فضاهای آموزشی، میزان استرس دانشجویان و کاربران فضاهای آموزشی را کاهش خواهد داد؟ روش تحقیق این پژوهش کیفی - کمی است که بخش ادبیات موضوع و ضرورت پژوهش با استفاده از مرور متون و مطالعات کتابخانهای انجام پذیرفته است و میزان استرس دانشجویان در جلسه امتحان توسط ابزار پرسشنامه سنجش استرس DASS و شدت نور محیط بهوسیله دستگاه نورسنج مدل YK-10LX سنجیده شد. نتایج مستخرج از ابزار پژوهش در نرمافزار SPSS تحلیل گردید. نتایج بیانگر آن بود که شدت نور بر میزان استرس تأثیرگذار است. نتایج این تحقیق میتواند مورداستفاده مسئولان آموزش در راستای توجه به نور فضاهای برگزاری امتحانات و از جنبه دیگر طراحان فضاهای آموزشی در جهت خلق فضاهای مطلوبتر آموزشی و ارتقا بهداشت روانی دانشآموزان قرار گیرد.
