تدوین چارچوب مفهومی معماری دادهمحور در عصر هوش مصنوعی با رویکرد پایداری زیستمحیطی
دوره 6، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 29-48
https://doi.org/10.22034/ats.2026.2094020.1051
مرضیه شاهرودی کلور، حجت الله رشید کلویر
چکیده تحولات سریع فناوریهای دیجیتال و گسترش هوش مصنوعی، موجب شکلگیری رویکردهای نوینی در معماری و مدیریت محیطهای شهری شده است. در این میان، معماری دادهمحور بهعنوان یکی از مهمترین پارادایمهای نوظهور، ظرفیت بالایی در بهینهسازی مصرف منابع، ارتقای بهرهوری انرژی و افزایش تابآوری زیستمحیطی دارد. هدف پژوهش حاضر، تدوین چارچوب مفهومی معماری دادهمحور در عصر هوش مصنوعی با رویکرد پایداری زیستمحیطی است. این پژوهش از نظر ماهیت، کیفی بوده و با استفاده از مرور نظاممند ادبیات و روش تحلیل مضمون انجام شده است. دادههای پژوهش از طریق بررسی منابع علمی معتبر داخلی و بینالمللی در حوزههای معماری هوشمند، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، دوقلوهای دیجیتال و پایداری زیستمحیطی گردآوری شد. تحلیل دادهها بر اساس رویکرد براون و کلارک انجام گرفت و در فرایند کدگذاری، بیش از ۱۵۰ کد اولیه استخراج و در قالب مضامین سازماندهی شد. یافتههای پژوهش نشان داد که معماری دادهمحور در عصر هوش مصنوعی بر چهار مضمون اصلی شامل «زیرساخت دادهمحور و هوشمندسازی معماری»، «تحلیل هوشمند و تصمیمگیری تطبیقی»، «پایداری و تابآوری زیستمحیطی» و «حکمرانی، تعامل و بستر اجرایی» استوار است. نتایج همچنین نشان داد که عملکرد این رویکرد بر پایه چرخهای پویا شامل جمعآوری دادههای واقعیزمان، تحلیل هوشمند، تصمیمگیری تطبیقی و یادگیری مستمر شکل میگیرد. چارچوب مفهومی ارائهشده بیانگر آن است که تلفیق فناوریهای دادهمحور و هوش مصنوعی با اصول پایداری میتواند زمینهساز توسعه ساختمانها و شهرهای هوشمند، پایدار و تابآور شود. این پژوهش ضمن توسعه ادبیات نظری معماری دادهمحور، میتواند مبنایی برای سیاستگذاری و طراحی محیطهای شهری هوشمند در آینده باشد.
